نشاسته جیره گاو های شیری پیش از زایش و پس از زایش از نظر میزان مصرف، بسته به میزان تولید شیر، اهداف پرورش و دیگر عوامل مدیریتی، جایگاه و گروه بندی متفاوت است.

دوره پس از زایش دوره­ ای است که بیشترین فرصت سودآوری را در طی یک دوره شیردهی ایجاد می­ کند. یک شروع قوی در گاوها می­ تواند به افزایش اوج شیر، یک منحنی شیردهی ایده­ آل و بهبود درآمد مازاد بر خوراک منجر شود. اما دوره پس از زایش می­ تواند پرخطر هم باشد.

احتمال خطر بروز اسیدوز شکمبه­ ای تحت حاد، جابه­ جایی شیردان یا دیگر مشکلات سلامتی، به بکارگیری رویکردهای محافظه­ کارانه در جیره گاوهای تازه­ زا منجر شده است. به خصوص هنگامی که موضوع میزان نشاسته جیره گاو مطرح می­ شود. به دلیل اینکه هیچ میزان حداقلی برای گنجاندن نشاسته در جیره در نظر گرفته نشده است، گاودارها و متخصصین تغذیه برای اجتناب از بروز نتایج بالقوه منفی، در اغلب موارد در میزان حداقل نشاسته جیره گاو زیاده روی می­ کنند.

اما تحقیقات نشان داده اند که گاوهای اوایل شیردهی ممکن است از نشاسته قابل دسترس در شکمبه هنگامی که میزان مناسبی از آن را دریافت می­ کنند به میزان عالی بهره­ مند شوند. تنظیم میزان نشاسته قابل دسترس شکمبه­ ای در سطح مناسب در جیره گاوهای تازه­ زا می­ تواند به بهبود اندازه وعده­ های غذایی، افزایش تولید شیر و شیر تصحیح شده بر اساس چربی و کاهش کم شدن نمره وضعیت بدنی در ۲۰ تا ۳۰ روز اول شیردهی منجر شود.

زمان آن رسیده است که بهبود میزان نشاسته در جیره گاوهای تازه­ زا را مد نظر قرار دهید تا از مزیت یک رویکرد تنظیم جیره قوی در گاوهای پیش از زایش بتوانید بهره­ مند شوید.

تنظیم مقدار نشاسته جیره گاو همگام با تغییرات مدیریتی

هنگامی که سلامت گاوهای تازه­ زا به خطر می­ افتد، می توانیم نشاسته جیره را مسبب آن بدانیم. تغذیه میزان بالایی از نشاسته می تواند خطرآفرین باشد، اما در اغلب موارد اقدامات مدیریتی می­ تواند نقش مهمی در بروز مشکلات سلامتی گاوهای تازه­ زا ایفا کنند. هر موردی که بتواند گاو را از خوراک بیا­ندازد، مصرف را کاهش دهد یا در یک لقمه حجم زیادی از خوراک برداشته شود، به شیوع بالای SARA یا دیگر مشکلات سلامتی منجر می­ شود.

خبر خوب این است که صنعت دامپروری گام­ های بزرگی در جهت آسایش و مدیریت کلی گاوها برداشته است. جایگاه، بودجه بندی زمان، مدیریت آخور ، به راحتی در دسترس بودن ابزارهای تشخیصی و همه این موارد، در جهت کمک به کاهش خطرات سلامتی، بهبود یافته­ اند.

به دلیل اینکه در زمینه آسایش دام بهبود صورت گرفته است، میانگین نسبی عمر گاوها در حال افزایش است و ۱۰ تا ۲۰ درصد بسیاری از گله­ ها یا بیشتر از آن را دام­ های شکم چهارم و بالاتر تشکیل داده­ اند. گاوهای مسن پرتولیدترین گاوها در گله هستند که برای رفع نیازهای شیردهی خود به نشاسته قابل دسترس شکمبه­ ای بیشتری نیاز دارند. حفظ میزان نشاسته جیره گاو ها در همان سطحی که در جیره­ های ۵ تا ۱۰ سال پیش تنظیم می­ شد می­ تواند به کمبود نشاسته در گاوهای بالغ­ تر در دوره پس از زایش منجر شود.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *