مقدمه ای بر مصرف موننسین در جیره گاو شیری

موننسین یک یونوفر پلی اتر کربوکسیلیک است که به صورت خوراکی و به شکل نمک سدیمی برای گاو مصرف می شود.

یونوفرها انتقال الکترون ها در دیواره باکتری ها را تغییر داده و به صورت انتخابی بازدارنده باکتری های گرم مثبت هستند. تغییر جمعیت باکتری های شکمبه باعث افزایش بازده متابولیسم انرژی و بهبود متابولیسم نیتروژن می شود و خطر بروز نفخ شکمبه ای و تولید اسید لاکتیک را کاهش می دهد. اثرا موننسین روی تولید شیر و ترکیبات آن متناقض است. در برخی مطالعات باعث افزایش تولید شیر شده و در برخی دیگر تأثیری نداشته است. عواملی که ممکن است پاسخ موننسین را تغییر دهند شامل: مرحله شیردهی گله و ژنتیک گله هستند.

نتایج مقالات جمع آوری شده در مورد موضوع مصرف موننسین در جیره گاو شیری

اطلاعات مربوط به ۳۶ مقاله و ۷۷ آزمایش در باره مصرف موننسین در جیره گاو شیری جمع آوری شد. نتایج محصولات مختلف روی تولید شیر جمع آوری شد و نتایج محصولات مختلف روی تولید شیر و ترکیبات آن مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای حاوی موننسین، تولید شیر را حدود 2 درصد و پروتئین شیر را نیز افزایش دادند و باعث بهبود در BCS، افزایش وزن بدن و بازده تولید شیر شدند. موننسین هیچ اثری روی مقدار چربی در شیر و درصد لاکتوز نداشت. موننسین تأثیر معنی داری روی پروفایل اسیدهای چرب داشت، به طوری که باعث کاهش ساخت اسیدهای چرب کوتاه زنجیر و کاهش تولید اسید استئاریک شیر شد و اثرات متفاوتی روی لینولئیک و لینولنیک داشت، اما باعث افزایش CLA شیر شد.

مطالعات ما به روشنی افزایش در تولید شیر و کاهش در ماده خشک مصرفی را با مصرف موننسین نشان دادند. نتایج بررسی های سال 2003 کاهش مصرف خوراک دام 0.3 کیلوگرم در 14 آزمایش یونوفری و یک افزایش تولید شیر 0.7 و 1.5 کیلوگرمی در روز را در جیره های کم و پرعلوفه نشان داد. گاوهایی که در قبل از زایش BCS بالاتری داشتند در پاسخ به موننسین شیر بیشتری تولید کردند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *